توضیحات
h49nnnj
نت ساز قصهگو محمدرضا شجریان یکی از فاخرترین و ماندگارترین آثار موسیقی دستگاهی ایران بهشمار میرود. این اثر را فرامرز پایور آهنگسازی کرده و محمدرضا شجریان با صدای جاودانهاش آن را اجرا کرده است. شعر این تصنیف از جواد آذر است و حالوهوایی حماسی و عارفانه دارد.
نیما فریدونی این قطعه را با دقت آوانگاری کرده و نسخهای دقیق از ملودیهای ظریف و پیچیده آن ارائه داده است. نوازندگان سنتور، سهتار، تار و سایر سازهای ایرانی میتوانند از این نت بهرهمند شوند.
آلبوم «ساز قصهگو» برای بزرگداشت حافظ در سال ۱۳۶۷ تولید شد و اجرای زنده آن نیز منتشر گردید. این اثر اکنون در قالب نت دیجیتال با فرمت PDF از طریق سایت نیما فریدونی در دسترس علاقهمندان قرار دارد.
🎤 مشخصات فنی و هنری:
| ویژگی | توضیحات |
|---|---|
| 🎵 نام قطعه | ساز قصهگو |
| 🎙 خواننده | محمدرضا شجریان |
| 🎼 آهنگساز | فرامرز پایور |
| 📝 شاعر | جواد آذر |
| 🎻 دستگاه | سهگاه، مایه لاکرن |
| ✍️ آوانگاری | نیما فریدونی |
| 💽 آلبوم | ساز قصهگو |
| ⏱ مدت آلبوم | ۶۳ دقیقه و ۵۸ ثانیه |
| 📁 فرمت | PDF نت موسیقی |
| 🎶 مناسب برای | نوازندگان موسیقی سنتی ایرانی |
✨ ویژگیهای متمایز این محصول:
اجرای بینظیر استاد شجریان در دستگاه سهگاه
آوانگاری دقیق و استاندارد توسط نیما فریدونی
مناسب برای هنرجویان و نوازندگان حرفهای
حفظ اصالت فواصل، ریتم و جملهبندی ایرانی
الهامبخش برای پژوهشگران موسیقی دستگاهی
🎵 شعر کامل تصنیف «ساز قصهگو»:
تا دور چشم مست او،
جای نی از نای سبو،
خون کرده در پیمانههابشنو ز ساز قصهگو،
سوز دل من مو به مو،
در پرده افسانههابشنو نالهی درد کز وی خیزد،
شاید زین ناله،
خونین اشکت بر رخ ریزدخدا را، خدا را،
کی این شام غم را سحر از پی در نیایدچه سازم، چه سازم،
صبوری ما را، ظفر از پی بر نیایدتا کی ناله،
تا کی مویه،برخیز ای رهنشین،
گامی از کفر و دین نه فراتربرخیز با خیل مستان،
چو می خاموش و جوشانبنشین با میپرستان،
به دور از خودفروشانمگر از زندگانی،
مراد دل ستانیمراد دل ستانی،
مگر از زندگانیکه گردون به افسون،
چو بستیزد نهد از جام جم،
افسانهای در روزگارانبیا خودکامگی از سر بنه،
چون جام می در بزم یاراندر ده ساقی،
زان می جامی،
تا برگیرد از من خودکامی
📚 درباره آلبوم ساز قصهگو:
فرامرز پایور این آلبوم را در دستگاه سهگاه و شور تنظیم کرد و استاد شجریان آن را در اجرای زندهای بهیادماندنی در سال ۱۳۶۷ خواند. این اثر بهعنوان نمونهای فاخر از موسیقی دستگاهی ایرانی همواره در میان آثار محبوب اهل هنر جای دارد.
دیدگاهها
هیچ دیدگاهی برای این محصول نوشته نشده است.