حبیب‌الله بدیعی مقاله‌ای از جواد ظل طاعت

با سپاس از جعفر جوانی برای ارسال این مقاله


هر زمان که به باغِ سرسبزِ نغمه پردازیِ موسیقیِ ملیِ ایران، گشت و گذاری می کنیم، با نامِ آموزگارِ بزرگِ موسیقیِ ایران، استاد “ابوالحسن خانِ صبا” مواجه می شویم. به راستی نیروی تاثیر و نفوذی که او در قلمروِ موسیقی سنتی داشته، کمیاب و شگفتی آورست. شاید هیچ آموزگارِ دیگری را در هیچ محدوده ی هنری در ایران نتوان یافت که چنین پهناور، آموزه های خود را گسترانیده و چند نسل از هنرمندان را پرورانده باشد. شمارِ شگردانِ مستقیم و غیرِ مستقیمِ مکتبِ شادروان”صبا” را به بیش از ۳۰۰۰ تن تخمین می زنند. هنوز هم بسیاری از این شاگردان که اکنون خود استاد شده اند، شاگردانِ دیگری را با آموزه های صبایی آشنا می سازند و مکتبِ او را همچنان کارساز و تاثیرگذار نگاه می دارند.

در انبوهِ بی شمارِ شاگردانِ “صبا” البته شماری به همان مرز توانایی های او رسیده و در نواختن، ساختن و آموختن، جای خالیِ او را پر کرده اند. در زمینه ی آهنگ سازی، حتی می توان گفت که حتی بر او پیشی گرفته و طیفِ گسترده ای از آهنگ های تازه را نیز، پدید آورده اند. استاد “صبا” اگرچه به ترانه های بومی و آهنگ های بی کلام توجه داشت اما شاگردانِ او با توجه به نیازِ زمان، به آفرینشِ آهنگ های نوآورانه ای روی آوردند که با اشعارِ تازه ای پیوند می خورد و ترانه هایی را پدید می آورد که از جهاتِ مختلف، خود را از تصنیف های قدیمی جدا می ساختند.

یکی از برجسته ترینِ شاگردانِ استاد “صبا” که آرشه و پنجه ای جادویی داشته، زنده یاد استاد “حبیب الله بدیعی” ست که شماری چشمگیر، از ترانه های شهرت یافته ی فراگیر در سال های پیش از انقلاب، از آنِ او می باشد. استاد “حبیب الله بدیعی” در سالِ ۱۳۱۲ در شهرِ سوادکوه مازندران زاده شده و در خردسالی، همراه اعضای خانواده ی خود که بیشتر اهلِ زراعت و تجارت بوده اند، از زادگاهِ خود به ساری رفته و چند سال بعد، وقتی که ۸ ساله بود، به تهران آمد.

آشنایی برادر “حبیب” با ویولن، او را نیز به این ساز علاقمند ساخته و چیزهایی را نزد خود آموخته تا بالاخره در سال ۱۳۲۶ راه به کلاسِ “لطف الله مفخم” پیمان پیدا کرده و سه سال نزد او که خود از شاگردانِ استاد “صبا بوده” به فراگیریِ ردیف های ویولن پرداخته است. “حبیب” پس از این آموزش های مقدماتی، این شانس را آورده بود که مستقیماً از آموزش های “صبا” نیز برخوردار شود و طی ۲ سال دوره عالی ویولن را در کلاسِ او بگذراند. او علاوه بر آن، همزمان با کلاسِ “صبا”، نزدِ یکی از آموزگارانِ ارمنیِ آن دوران با تئوری و مقدماتِ موسیقیِ کلاسیک آشنا شده است. استاد “بدیعی” همپای همه ی این فراگیری ها، تحصیلاتِ عمومی خود را در رشته ی زمین شناسی در دانشکده ی علومِ دانشگاه تهران به پایان برده است.

وی از سالِ ۱۳۳۳ کار تکنوازی و همنوازی ویولن را در رادیو ایران آغاز کرده و با ارکسترهای رادیو از جمله «ارکستر گلها» همکاری نزدیک داشته و خوانندگان برجسته ای چون، “غلامحسین بنان”، “حسین قوامی”، “محمودی خوانساری”، “مرضیه”، “هایده”، “مهستی” و بالاخره “محمدرضا شجریان” را همراهی کرده است. استاد “حبیب الله بدیعی” از ویولن نوازانی ست که به ایجادِ توازنِ میانِ ظرافتِ پنجه و صلابتِ آرشه توجه بسیار داشته است. او از سال ۱۳۴۳ تا ۱۳۵۸ خورشیدی مسئولیت های هنری مختلفی نیز در رادیو داشته که از جمله شورای موسیقی این سازمان بوده و از آن گذشته ارکسترهای مختلفِ رادیو را سرپرستی و رهبری کرده و برای برگزاری کنسرت به کشورهای آسیایی و اروپایی نیز سفر کرده است.

استاد “حبیب الله بدیعی” شوربختانه و نابهنگام در سال ۱۳۷۱ در سنِ ۵۹ سالگی در تهران درگذشت. چیزی که بسیار مهم می باشد این است که نغمه پردازی های بدیعی نسبت به هم ترازانِ خود، شهرتِ کمتری یافته است، اما ترانه هایش با آنکه پایی استوار در سنت دارند، ولی از طریق سازآرایی، جاذبه های تازه ای ایجاد کرده و بر شهرتِ خوانندگانِ خود افزوده است. ترانه های او به یکایکِ گوشه های مهمِ آوازی سرک کشیدهِ اوج گرفته و گام به گام، سرانجام به درآمدِ آواز فرود می آیند. در ترانه هایش، از مهم ترین اشعارِ “نوابِ صفا”، “بیژن ترقی”، “معینی کرمانشاهی” و “تورج نگهبان” در پیوندِ با خود دارد. نکته ای که ممکن است برای برخی غافل گیر کننده باشد، این است که استاد “حبیب الله بدیعی” ۲ دانگ صدای گرمی نیز داشته که گاه در تمرین ها آن را به کار می انداخته تا الگویی برای خواننده ی اصلی به دست داده باشد.

ویدا معتمدی مدرس سنتور

ویدا معتمدی
کارشناس موسیقی ، نوازنده و مدرس سنتور

• ویدا معتمدی کارشناس موسیقی ، نوازنده و مدرس سنتور
• موسیقی را در سال 1379 با نواختن سنتور آغاز کرده و سپس دوره های نوازندگی را نزد استاد سیامک آقایی گذرانده و از آموزش های استاد اردوان کامکار بهره برده و در این مسیر دوره های آواز و بداهه نوازی را نزد اساتید آواز گذرانده.
• همچنین ساز تنبک را به سبک بهمن رجبی تا دوره عالی گذرانده و در جهت ارتقا ریتم هنرجویان استفاده می شود.
• سابقه تدریس 8 سال تدریس موسیقی در آموزشگاه های تهران .
• عضو خانه موسیقی بوده و در جشنواره زاگرس نشین مقام برتر را کسب نمودم.

مصاحبه‌ای از استاد نی‌داوود در مورد قمر الملوک وزیری

مصاحبه ای از استاد نی داوود در مورد قمر الملوک وزیری

 

بارها برای عروسی و میهمانی بزرگان به باغ عشرت‌آباد دعوت شده بودم. برای عروسی، مولودی و… اما هرگز حال آن شب را نداشتم. پائیز غم‌انگیزی بود و من به جوانی و عشق فکر می‌کردم. از مجلسی که قدر ساز را نمی‌شناختند خوشم نمی‌آمد اما

چاره چه بود، باید گذران زندگی می‌کردیم. چنان ساز را در بغل می‌فشردم که گوئی زانوی غم بغل کرده‌ام. نمی‌دانستم چرا آن کسی که قرار است در اندرونی بخواند، صدایش در نمی‌آید. در همین حال و انتظار بودم که دختر نوجوانی از اندرونی بیرون آمد… حتی در این سن و سال هم رسم نبود که دختران و زنان اینطور بی پروا درجمع مردان ظاهر شوند. آمد کنار من ایستاد.

نمی دانستم برای چه کاری نزد ما آمده است و کدام پیغام را دارد.

 

چشم به دهانش دوختم و پرسیدم: چه کار داری دختر خانم؟

 

گفت: می‌خواهم بخوانم!

 

گفتم: اینجا یا اندرونی؟

 

گفت: همینجا!

 

نمی‌دانستم چه بگویم. دور بر را نگاه کردم، هیچکس اعتراضی نداشت. به در ورودی اندرونی نگاه کردم. چند زنی که سرشان را بیرون آورده بودند، گفتند : بزنید، می‌خواهد بخواند!

 

گفتم: کدام تصنیف را می‌خوانی؟

 

بلافاصله گفت: تصنیف نمی‌خوانم، آواز می‌خوانم!

 

به بقیه ساز زنها نگاه کردم که زیر لب پوزخند می‌زدند. رسم ادب در میهمانی‌ها، آنهم میهمانی بزرگان، رضایت میهمان بود.

 

پرسیدم: اول من بزنم و یا اول شما می‌خوانید؟

 

گفت: ساز شما برای کدام دستگاه کوک است؟

 

پنجه‌ای به تار کشیدم و پاسخ دادم: همایون.

 

گفت: شما اول بزنید!

 

با تردید، رنگ و درآمد کوتاهی گرفتم. دلم می‌خواست زودتر بدانم این مدعی چقدر تواناست. بعد از مضراب آخر درآمد، هنوز سرم را به علامت شروع بلند نکرده بودم که از چپ غزلی از حافظ را شروع کرد. تار و میهمانی را فراموش کردم، چپ را با

تحریر مقطع اما ریز و بهم پیوسته شروع کرده بود. تا حالا چنین سبکی را نشنیده بودم. صدایش زنگ مخصوصی داشت. باور کنید پاهایم سست شده بود. تازه بعد از آنکه بیت اول غزل را تمام کرد، متوجه شدم از ردیف عقب افتاده‌ام:

 

معاشران گره از زلف یار باز کنید / شبی خوش است بدین قصه‌اش دراز کنید

 

میان عاشق و معشوق فرق بسیار است / چو یار ناز نماید شما نیاز کنید

 

بقیه ساز زنها هم، مثل من، گیج و مبهوت شده بودند. جا برای هیچ سئوالی و حرفی نبود. تار را روی زانوهایم جابجا کردم و آنرا محکم در بغل فشردم. هر گوشه‌ای را که مایه می‌گرفتم می‌خواند.

 

خنده‌های مستانه مردان قطع شده بود. یکی یکی از زیر درختان بیرون آمده بودند. از اندرونی هیچ پچ و پچی به گوش نمی‌رسید، نفس همه بند آمده بود. هیچ پاسخی نداشتم که شایسته‌اش باشد.

 

گفتم: اگر تا صبح هم بخوانی می‌زنم! و در دلم اضافه کردم: تا پایان عمر برایت می‌زنم!

 

آنشب باز هم خواند، هم آواز هم تصنیف. وقتی خواست به اندرونی باز گردد گفتم:

می‌توانی بیایی خانه من تا ردیف‌ها را کامل کنی؟

 

گفت: باید بپرسم.

 

وقتی صندلی‌ها را جمع ‌و ‌جور می‌کردند و ما آماده رفتن بودیم، با شتاب آمد و گفت: آدرس خانه را برایم بنویسید.

 

و تکه کاغذی را با یک قلم مقابلم گذاشت، اسمش قمر بود.

 

بعد از آنکه از قمر جدا شدم، تمام شب را به یاد او بودم دیگر دلم نمی آمد برای کسی تار بزنم. در خانه‌ام که انتهای خیابان فردوسی بود، چند اتاق را به کلاس موسیقی اختصاص داده بودم و تعدادی شاگرد داشتم اما دیگر هیچ صدایی برایم دلنشی نبود و با علاقه سر کلاس نمی‌رفتم. دو ماه به همین روال گذشت. بعدازظهر یکی از روزها، توی حیاط قالیچه انداخته بودم و در سینه‌کش آفتاب با ساز ور میرفتم که یک مرتبه در حیاط باز شد. دیدم قمر مقابلم ایستاده است، بند دلم پاره شد. هنوز دنبال کلمات می گشتم که گفت: آمده ام موسیقی یاد بگیرم.

 

از همان روز شروع کردیم، خیلی با استعداد بود، هنوز من نگفته تحویلم می داد و وقتی ردیفهای موسیقی را یاد گرفت، صدایش دلنشین تر شد… و کنسرت پشت کنسرت است که در گراند هتل لاله زار، آوازه قمر را تا به عرش می گسترد…

 

اولین کنسرت قمر با همراهی ابراهیم خان منصوری و مصطفی نوریایی (ویولن)، شکرالله قهرمانی و مرتضی نی‌داوود (تار)، حسین خان اسماعیل زاده (کمانچه) و ضیاء مختاری (پیانو)، پسر عموی استاد علی تجویدی برگزار شده است.

 

یک شب در گراند هتل تهران کنسرت می‌داد. تصنیفی را می‌خواند که آهنگش را من ساخته بودم و بعدها در هر محفل سر زبانها بود. تصنیف را بهار سروده بود و من رویش آهنگ گذاشته بودم، حتماً شما شنیده‌اید: مرغ سحر را می‌گویم.

 

آنشب در کنسرت گراند هتل وقتی این تصنیف را می‌خواند، آه از نهاد مردم بلند شده بود. در اوج تحریر آوازی که در پایان تصنیف می خواند، ناگهان فریاد کشید “جانم، مرتضی خان!” و این نهایت سپاس و محبت او نسبت به کسی بود که آنچه را از موسیقی ایران می‌دانست، برایش در طبق اخلاص گذاشته بود…

بارها برای عروسی و میهمانی بزرگان به باغ عشرت‌آباد دعوت شده بودم. برای عروسی، مولودی و… اما هرگز حال آن شب را نداشتم. پائیز غم‌انگیزی بود و من به جوانی و عشق فکر می‌کردم. از مجلسی که قدر ساز را نمی‌شناختند خوشم نمی‌آمد اما

چاره چه بود، باید گذران زندگی می‌کردیم. چنان ساز را در بغل می‌فشردم که گوئی زانوی غم بغل کرده‌ام. نمی‌دانستم چرا آن کسی که قرار است در اندرونی بخواند، صدایش در نمی‌آید. در همین حال و انتظار بودم که دختر نوجوانی از اندرونی بیرون آمد… حتی در این سن و سال هم رسم نبود که دختران و زنان اینطور بی پروا درجمع مردان ظاهر شوند. آمد کنار من ایستاد.

نمی دانستم برای چه کاری نزد ما آمده است و کدام پیغام را دارد.

 

چشم به دهانش دوختم و پرسیدم: چه کار داری دختر خانم؟

 

گفت: می‌خواهم بخوانم!

 

گفتم: اینجا یا اندرونی؟

 

گفت: همینجا!

 

نمی‌دانستم چه بگویم. دور بر را نگاه کردم، هیچکس اعتراضی نداشت. به در ورودی اندرونی نگاه کردم. چند زنی که سرشان را بیرون آورده بودند، گفتند : بزنید، می‌خواهد بخواند!

 

گفتم: کدام تصنیف را می‌خوانی؟

 

بلافاصله گفت: تصنیف نمی‌خوانم، آواز می‌خوانم!

 

به بقیه ساز زنها نگاه کردم که زیر لب پوزخند می‌زدند. رسم ادب در میهمانی‌ها، آنهم میهمانی بزرگان، رضایت میهمان بود.

 

پرسیدم: اول من بزنم و یا اول شما می‌خوانید؟

 

گفت: ساز شما برای کدام دستگاه کوک است؟

 

پنجه‌ای به تار کشیدم و پاسخ دادم: همایون.

 

گفت: شما اول بزنید!

 

با تردید، رنگ و درآمد کوتاهی گرفتم. دلم می‌خواست زودتر بدانم این مدعی چقدر تواناست. بعد از مضراب آخر درآمد، هنوز سرم را به علامت شروع بلند نکرده بودم که از چپ غزلی از حافظ را شروع کرد. تار و میهمانی را فراموش کردم، چپ را با

تحریر مقطع اما ریز و بهم پیوسته شروع کرده بود. تا حالا چنین سبکی را نشنیده بودم. صدایش زنگ مخصوصی داشت. باور کنید پاهایم سست شده بود. تازه بعد از آنکه بیت اول غزل را تمام کرد، متوجه شدم از ردیف عقب افتاده‌ام:

 

معاشران گره از زلف یار باز کنید / شبی خوش است بدین قصه‌اش دراز کنید

 

میان عاشق و معشوق فرق بسیار است / چو یار ناز نماید شما نیاز کنید

 

بقیه ساز زنها هم، مثل من، گیج و مبهوت شده بودند. جا برای هیچ سئوالی و حرفی نبود. تار را روی زانوهایم جابجا کردم و آنرا محکم در بغل فشردم. هر گوشه‌ای را که مایه می‌گرفتم می‌خواند.

 

خنده‌های مستانه مردان قطع شده بود. یکی یکی از زیر درختان بیرون آمده بودند. از اندرونی هیچ پچ و پچی به گوش نمی‌رسید، نفس همه بند آمده بود. هیچ پاسخی نداشتم که شایسته‌اش باشد.

 

گفتم: اگر تا صبح هم بخوانی می‌زنم! و در دلم اضافه کردم: تا پایان عمر برایت می‌زنم!

 

آنشب باز هم خواند، هم آواز هم تصنیف. وقتی خواست به اندرونی باز گردد گفتم:

می‌توانی بیایی خانه من تا ردیف‌ها را کامل کنی؟

 

گفت: باید بپرسم.

 

وقتی صندلی‌ها را جمع ‌و ‌جور می‌کردند و ما آماده رفتن بودیم، با شتاب آمد و گفت: آدرس خانه را برایم بنویسید.

 

و تکه کاغذی را با یک قلم مقابلم گذاشت، اسمش قمر بود.

 

بعد از آنکه از قمر جدا شدم، تمام شب را به یاد او بودم دیگر دلم نمی آمد برای کسی تار بزنم. در خانه‌ام که انتهای خیابان فردوسی بود، چند اتاق را به کلاس موسیقی اختصاص داده بودم و تعدادی شاگرد داشتم اما دیگر هیچ صدایی برایم دلنشی نبود و با علاقه سر کلاس نمی‌رفتم. دو ماه به همین روال گذشت. بعدازظهر یکی از روزها، توی حیاط قالیچه انداخته بودم و در سینه‌کش آفتاب با ساز ور میرفتم که یک مرتبه در حیاط باز شد. دیدم قمر مقابلم ایستاده است، بند دلم پاره شد. هنوز دنبال کلمات می گشتم که گفت: آمده ام موسیقی یاد بگیرم.

 

از همان روز شروع کردیم، خیلی با استعداد بود، هنوز من نگفته تحویلم می داد و وقتی ردیفهای موسیقی را یاد گرفت، صدایش دلنشین تر شد… و کنسرت پشت کنسرت است که در گراند هتل لاله زار، آوازه قمر را تا به عرش می گسترد…

 

اولین کنسرت قمر با همراهی ابراهیم خان منصوری و مصطفی نوریایی (ویولن)، شکرالله قهرمانی و مرتضی نی‌داوود (تار)، حسین خان اسماعیل زاده (کمانچه) و ضیاء مختاری (پیانو)، پسر عموی استاد علی تجویدی برگزار شده است.

 

یک شب در گراند هتل تهران کنسرت می‌داد. تصنیفی را می‌خواند که آهنگش را من ساخته بودم و بعدها در هر محفل سر زبانها بود. تصنیف را بهار سروده بود و من رویش آهنگ گذاشته بودم، حتماً شما شنیده‌اید: مرغ سحر را می‌گویم.

 

آنشب در کنسرت گراند هتل وقتی این تصنیف را می‌خواند، آه از نهاد مردم بلند شده بود. در اوج تحریر آوازی که در پایان تصنیف می خواند، ناگهان فریاد کشید “جانم، مرتضی خان!” و این نهایت سپاس و محبت او نسبت به کسی بود که آنچه را از موسیقی ایران می‌دانست، برایش در طبق اخلاص گذاشته بود…

امیر حسن زاده مدرس سه‌تار، سنتور، باغلاما، رهبری ارکستر، آهنگسازی

دروس عملی: سنتور، تار، سه تار، باغلاما، پیانو، گیتار آواز و سلفژ زهی آرشه ای

دروس نظری: تئوری موسیقی، ریتم خوانی، هارمونی و کنترپوان، سازشناسی، فیزیک صوت

موسیقی الکترونیک: آموزش نت نویسی کامپیوتری sibelus _ نرم افزار موزیک استودیو cubase

سوابق تدریس

اموزشگاه موسیقی مهدعرفان سال۸۰ تا ۸۷

آموزشگاه موسیقی فریال ۹۲ تا ۹۴

آموزشگاه موسیقی نادرزاده ۹۳ تا ۹۴

به شکل مستمر از سال ۸۰ تا الان به صورت خصوصی

سوابق اجرایی:

آهنگسازی برای موسیقی فیلم پیام سوق، نفس شیرین …

آلبوم موسیقی پاپ: مشکی نه، رقص بارون … تک ترک برای خواننده مختلف

موسیقی تئاتر

همکاری با گروه های موسیقی

آهنگساز و رهبر ارکستر وارنگ ۹۳ تاکنون


آهنگ سایه نوازنده ی سنتور و آهنگساز امیر حسن زاده.mp4


باغلاما (دیوان) نوازنده امیر حسن زاده.mp4


آهنگ سی تار نوازنده ی سه تار و آهنگساز امیر حسن زاده.mp4


آتش دل مرتضی نی داوود حسین پژمان بختیاری رهبر ارکستر امیر حسن زاده آواز مهدی جعفرزاده.mov


سه تارنوازی به روش Tapping نوازنده و آهنگساز امیر حسن زاده.mp4

شایان شعله مدرس تنظیم و آهنگسازی آموزشگاه موسیقی نیما فریدونی

شایان شعله مدرس تنظیم و آهنگسازی آموزشگاه موسیقی نیما فریدونی


نمونه کار آهنگسازی شایان شعله مدرس تنظیم و آهنگسازی آموزشگاه موسیقی فریدونی.mp4


شایان شعله متولد: ۱۳۷۰/۱۱/۲

صدابرداری / تجهیزات فنی / کاردانی / دانشگاه دانشکده رسانه

خلاصه فعالیتها : شناخت اصول و مبانی صدابرداری و تجهیزات
صوتی به صورت حرفه ای و اکادمیک
صدابرداری / تنظیم موسیقی و اهنگسازی / دیپلم / دانشگاه مجتمع فنی تهران / ۱۳۹۱ تا ۱۳۹۲

صدای زندگی /هنر/طراحی /مدیریت برند صدای زندگی در حیطه صدا و تصویر / مدیر ارشد
خلاصه فعالیتها : برند صدای زندگی به جهت انجام فعالیت های هنری ایجاد شده که هم در فضای مجازی و هم در کلیه امور هنری در تخصص صدا اعم از آموزش ، اجرای برنامه های هنری ، برگزاری ورکشاپ و جشنواره هایتخصصی فعالیت دارد
آموزشگاه موسیقی آوای پارسی  مسئول استودیو و امور فنی و اجرایی / کارشناس / اسفند ۱۳۹۲ تا اسفند ۱۳۹۳
خلاصه فعالیتها : آموزش اهنگسازی ، مسئول امور صدا و اجرایی کنسرت ها و برنامه های هنری ، مشاوره
موسسه فرهنگی هنری هلال / روابط عمومی/ محتوا و رسانه
استودیو و تولید محتوا / کارشناس / فروردین ۱۳۹۳ تا اسفند ۱۳۹۵
خلاصه فعالیتها : تولید محتوا در حوزه فرهنگ اسلامی و مذهبی ، مشاوره در خصوص تولید و پخش محتوا در فضای مجازی ،
آموزش استودیو و تمام مطالب مرتبط – ۱۳۹۵
سوابق آموزشی
پروژه مستند حضرت مسلم / صدابردار / صدابردار استودیو و صدا گذار
پروژه‌ها
نرم‌افزار و دانش تخصصی
تنظیم موسیقی /  آهنگسازی / نوازندگی / زبان انگلیسی / شناخت تجهیزات صدا /
نرم افزار ها موسیقی /  تئوری موسیقی /  اسمبل سیستمهای کامپیوتری
دریافت عنوان جوان ترین صدابردار از سفارت فرانسه در ایران در مراسم تودیع سفیر فرانسه در ایران

هنر بداهه‌نوازی و بداهه‌پردازی موسیقی اصیل ایران مقاله‌ای از جواد ظل طاعت

برجسته‌ترین ویژگی انواع موسیقی سنتی و اصیلِ ایران، امکان و ضرورت بداهه نوازی و بداهه‌پردازی در آن‌هاست. بسیاری از موسیقی‌شناسان، نوازندگان موسیقی اصیلِ ایران را به دلیل بهره‌وری از بداهه‌پردازی، خالق نیز محسوب می کنند، به‌این معنی که بداهه‌پردازی، نوعی آفرینشِ خودبه‌خودی است و نوازنده را قادر می‌سازد در همان حال نواختن، تولید و عرضه کننده ی مکنونات قلبی خویش باشد. از همین روست که نواخته‌های نوازندگان بداهه‌پرداز، حتی اگر در مقام واحدی هم نواخته‌ باشند، از یک‌دیگر باز شناخته می‌شود. حتی اگر نوازنده‌ای واحد، مقام واحدی را دوبار بنوازد، نواخته‌های او یکسان و تکراری نخواهد بود.

مطالبِ یاد شده، از امتیازاتِ بداهه‌پردازی است که به استمرار، بر غنای موسیقی اصیل می‌افزاید و اجازه نمی‌دهد راکد و ملال آور شود، اما یک شرطِ اساسی و مهم در این بین وجود دارد و آنکه، نوازنده باید آن‌چنان به تبحر و کمال دست یافته باشد که تواناییِ بداهه‌پردازی به معنای واقعی را، داشته باشد. به معنایی دیگر، تنها چشم‌ها را بستن و سر را تکان دادن و محفوظات ذهنی را نواختن، به معنای بداهه‌پردازیی نیست، بلکه تنها تکرار آموخته های استاد و یا تقلید نواخته‌های دیگران است. بداهه‌پردازی، تنها از نوازنده‌ای بر می‌آید که به کمالِ هنری دست یافته و نیز اثری نو خلق کرده باشد.

در واقع بداهه نوازان، نوازندگان و اساتیدی هستند به کمال رسیده، و می‌توانند احساس و تکنیک را چنان در هم بیامیزند که جدا ساختن آن دو از هم میسر نباشد. از سوی دیگر بداهه‌نوازی آن‌ها اگر چه ریشه در سنت پیشین دارد ولی شیوه بیانش امروزی است؛ مانند بداهه‌نوازی‌های اساتید “جلیل شهناز”، “فرهنگ شریف”، “پرویز یاحقی”، “فرامرز پایور”، “حبیب الله بدیعی”، “محمدرضا لطفی” و…
گمان می رود که کم‌یابی بداهه‌پردازی واقعی در ایران ناشی از نظام آموزشی موسیقی سنتی باشد. در مکتب آموزشِ سنتی، عموماًً رابطه شاگرد و استاد به رابطه مرید و مراد تبدیل می‌شود. استاد از شاگرد توقع دارد در همه چیز، حتی در جزییات نواختن از او تقلید کند و شاگرد نیز از سوی دیگر نهایت افتخار خود را در پیروی دقیق از شیوه استاد می‌داند. این شیوه ی آموزش، راه را بر خلاقیت می‌بندد و مهارت‌ها همه، در خدمتِ بازتاب آن‌چه موجود است در می‌آید و طبیعی ست که در چنین وضعیتی دیگر سخن از بداهه‌نوازی، اعتبار خود را از دست می‌دهد.

خوش‌بختانه در جامعه موسیقی سنتی ایران از انبوه شاگردان قدیمی که خود، استادِ کامل شده‌اند، می‌توان به نمونه‌هایی اشاره کرد که به مقابله با این شیوه‌ی دست و پاگیر برخواسته‌اند و نواخته‌هایشان سرشار از لحظه‌های ناب خلاقه‌است. به امید آنکه شاگردان نسلِ سوم این اساتید، بتوانند نقشِ خود را در دریایِ بیکرانِ بداهه نوازی موسیقی اصیلِ ایران، ایفا کنند. آثار ناب بداهه نوازی، کم نیستند، اما سعی کردیم که چند اثر زیبا، دلچسب و دل لرزان از آسمان بی انتهای بداهه نوازی موسیقی اصیل ایران را خدمت شما همراهان گرامی، تقدیم نماییم.


بداهه‌نوازی در دستگاه سه‌گاه فرهنگ شریف تار.mp4


بداهه‌نوازی در آواز ابوعطا جلیل شهناز تار.mp4


بداهه‌نوازی در آواز ابوعطا محمد‌رضا لطفی تار.mp4

هاتف شرار مدرس آواز ایرانی و صدا‌سازی و تصنیف آموزشگاه موسیقی نیما فریدونی

هاتف شرار

13 بهمن ماه 1365
تهران

فعالیتهای هنری

1379- یادگیری دستگاه های موسیقی زیر نظر پدر، عباس اسلامی شرار

1380- آغاز یادگیری سنتور زیر نظر استاد محمود نیک نژاد

1380- پژوهش و مطالعه ی جدی و حرفه ای پیرامون تاریخ موسیقی ایرانی

1382-84- پایه گزاری ستون موسیقی در اولین روزنامه ی نابینایان (ایران سپید) مصاحبه و گفتگو با هنرمندان پیشکسوت موسیقی

1384- آموزش دوره تکمیلی سنتور نزد استاد میلاد کیایی

1384- آموزش آواز و ردیفهای آواز ایرانی به مدت شش سال نزد استاد اکبر گلپایگانی

1384- برگزاری بزرگداشت زنده یاد کامران داروغه، نوازندهء کمانچه و ویلون

1385- برگزاری بزرگداشت استاد ناصر زرآبادی نوازنده ویلون

1385- برگزاری بزرگداشت استاد حبیب ا… بدیعی، استاد ویلون و آهنگساز

1386- برگزاری بزرگداشت استاد مصطفی گرگین زاده
نوازنده ترومپت و آهنگساز
همچنین یادمان مجید وفادار نوازندهء ویلون و آهنگساز مشهور ایرانی

1386 _ برگزاری بزرگداشت استاد ابراهیم سلمکی
نوازنده ویلون و سنتور

1386- برگزاری بزرگداشت استاد عباس تهرانی تاش
نوازندهء کلارینت (قره نی)

1386- تشکیل گروه موسیقی هاتف

1387- برگزاری اولین کنسرت موسیقی با آواز هاتف شرار
همراه با گروه موسیقی افتتاح
به سرپرستی سحاب تربتی

خرداد و آذر 1388
اجرای 3 کنسرت موسیقی توسط گروه موسیقی هاتف
با آهنگسازی هاتف شرار

1389- دعوت به رادیو فرهنگ
در برنامه نیستان
به عنوان کارشناس مجری به مدت یک سال

خرداد و آذر 1389
برگزاری 3کنسرت موسیقی ایرانی به سرپرستی هاتف شرار

اردیبهشت 1390
اجرای کنسرت موسیقی گروه هاتف

بهمن 1390
اجرای کنسرت هاتف شرار
همراه با انوشیروان روحانی

اردیبهشت1391
اجرای کنسرت موسیقی پاپ

بهمن 1391
اجرای کنسرت موسیقی ایرانی و محلی

1393- ضبط و انتشار اولین آلبوم موسیقی (چه می شد)

1394- همکاری مجدد با رادیو فرهنگ
به عنوان کارشناس مجری برنامهء نیستان

مهر ماه 1394
برگزاری کنسرت موسیقی ایرانی به مناسبت روز جهانی عصای سفید

1395 / 96 _ ضبط آلبوم موسیقی پاپ سنتی (انگار نه انگار)

آرمن موسی خانیان مدرس نرم افزار آهنگسازی Ableton Live آموزشگاه موسیقی نیما فریدونی


نمونه آهنگسازی و تنظیم آرمن موسی خانیان مدرس Ableton Live آموزشگاه موسیقی فریدونی.mp4

فصل اول – تنظیمات سیستم
۱- کارگاه صوتی دیجیتال چیست؟
۲- انتخاب ابزارهای مناسب و تنظیم کردن سیستم
فصل دوم – تنظیم نرم افزار و تنظیمات
۱- انجام تنظیمات صوتی
۲- انجام تنظیمات MIDI
۳- بهینه کردن عملکرد
فصل سوم – نمای سِشن
۱- ترتیب دهی غیرخطی در نمای Session
۲- آشنایی با پنجره نمای Session
۳- بررسی مرورگر Live
۴- لود کردن و پخش کلیپ ها
۵- جا به جا و کپی کردن کلیپ ها
۶- کار با خصوصیات کلیپ ها
۷- کار با Scene ها
فصل چهارم – فایل ها، کلیپ ها، پریست ها و مرورگر لایو
۱- استفاده از مرورگر
۲- جستجو و تست کلیپ ها و دستگاه ها
۳- کار با Set ها و پروژه های Live
۴- مدیریت فایل ها در Live
۵- استخراج کردن کلیپ ها و دستگاه ها
فصل پنجم – ضبط کردن میدی
۱- یک ساز نرم افزاری چیست؟
۲- آماده سازی جهت ضبط MIDI
۳- ضبط و Overdub کردن MIDI
۴- استفاده از یک کیبورد کامپیوتر برای وارد کردن MIDI
۵- استفاده از ابزار مداد برای وارد کردن نت های MIDI
۶- استفاده از دستگاه های MIDI ثالث و دارای چندین خروجی
فصل ششم – ویرایش میدی
۱- حرکت و زوم کردن در ویرایشگر MIDI
۲- پیکربندی شبکه ویرایشگر MIDI
۳- انتخاب و Quantize‌ کردن MIDI
۴- Quantize کردن با Groove ها
۵- ویرایش گام و طول نت ها
۶- ویرایش سرعت MIDI
فصل هفتم – ضبط صدا
۱- آماده سازی جهت ضبط صدا
۲- ضبط صدا
فصل هشتم – نمای ارنجمنت
۱- آشنایی با نمای Arrangement
۲- زوم کردن و اجرا در نمای Arrangement
۳- ضبط در نمای Arrangement
۴- ضبط از نمای Session به نمای Arrangement
۵- اضافه و استفاده کردن از Locator ها
۶- کپی، تکثیر و ویرایش کلیپ ها در نمای Arrangement
۷- کار مجدد روی کلیپ ها
فصل نهم – میکسر لایو
۱- آشنایی را میکسر
۲- استفاده از Send ها و Return ها
۳- ساخت Cue های هدفون
۴- گروه بندی ترک ها
فصل دهم – پردازش سیگنال
۱- کار با دستگاه های افکت
۲- آشنایی با EQ و فیلترها
۳- استفاده از Compressor ها و پردازنده های دینامیک
۴- ساخت افکت های جذاب با پردازش افکت تاخیر
۵- استفاده موثر از Reverb
۶- تنظیم کردن آسان افکت های Side Chain
فصل یازدهم – افکت های میدی
۱- ایجاد الگوهای ریتمیک با افکت Arpeggiator
۲- ساخت قطعه های پس زمینه با افکت های Chord‌ و Scale
فصل دوازدهم – کنترلرها
۱- Map کردن کلیدها با حالت Keymap
۲- Map‌ کردن کنترل های دستگاه به کیبورد MIDI
۳- استفاده از ویژگی Instant Mapping
فصل سیزدهم – انولوپ های اتوماسیون
۱- ضبط اتوماسیون به صورت Real-time
۲- کشیدن دستی اتوماسیون
۳- اتومات کردن کلیپ ها در نمای Session
۴- ویرایش اطلاعات اتوماسیون موجود
۵- استفاده از Fade ها برای پوشاندن صداهای اضافی
فصل چهاردهم – وارپ کردن صدا
۱- آشنایی با اصول اولیه Warp کردن
۲- ساخت کلیپ هایی که به نرمی Loop می شوند
۳- استفاده از ویژگی های Warp برای Quantize کردن صدا
فصل پانزدهم – استخراج کردن صدا
۱- استخراج کردن صدا از Live
۲- فریز کردن ترک ها
فصل شانزدهم – سازهای نرم افزاری
۱- بررسی Impulse
۲- استفاده از Impulse به عنوان یک ساز با چند خروجی
۳- استفاده موثر از پارامترهای ساز Impulse
۴- بررسی Simpler
۵- نرم کردن نقاط شروع و پایان در Simpler
۶- تغییر دادن پارامترهای Simpler
فصل هفدهم – رک های لایو
۱- آزاد کردن قدرت Rack های FX
۲- استفاده از Instrument Rack ها
۳- ساخت Rack های Drum
۴- کار با Macro های Rack
فصل هجدهم – مکس فور لایو
۱- معرفی Max for Live
۲- بررسی Mono Sequencer در Max for Live
فصل نوزدهم – کار با ویدئو
۱- کار با فایل های ویدئویی
فصل بیستم – آموزش ویژگی های جدید ایبلتون ۹.۵ و ۹.۶
۱- آپدیت Simpler: حالت Classic
۲- آپدیت Simpler: حالت One Shot
۳- آپدیت Simpler: حالت Slicing
۴- آپدیت Simpler: کنترل ها
۵- قابلیت Auto Filter
۶- Operator
۷- بررسی Link
۸- استفاده از Link‌ با برنامه های iPad و iPhone
فصل بیست و یکم – میکسر لایو
۱- آپدیت Simpler: حالت های Slice
۲- آپدیت Push: رنگ آمیزی ترک و کلیپ
۳- آپدیت Push: Drum Rack های دارای چندین سرعت
۴- آپدیت Push: مسیردهی و ضبط I/O
فصل بیست و دوم – نتیجه گیری
۱- گام های بعدی

سروش دارایی نوازنده و مدرس تنبک و اودو آموزشگاه موسیقی نیما فریدونی


دونوازی تنبک و بوم‌پا (پرکاشن ایرانی) تنبک سروش دارایی بوم‌پا فرشید شُکری.wmv


بداهه نوازی تنبک در ریتم ۵:۸ توسط سروش دارایی مدرس آموزشگاه موسیقی فریدونی .wmv


برداشت آزاد از قطعه موج اثر استاد کیوان ساکت تار وحید دارایی تنبک سروش دارایی.wmv


سروش دارایی نوازنده و مدرس تنبک و اودو آموزشگاه موسیقی نیما فریدونی.mp4


کنسرت سروش دارایی مدرس تنبک آموزشگاه موسیقی فریدونی۲.mp4


رنگ شور علی اکبر شهنازی کنسرت سروش دارایی مدرس تنبک آموزشگاه موسیقی فریدونی.mp4


کنسرت سروش دارایی مدرس تنبک آموزشگاه موسیقی فریدونی.mp4


سوابق و فعالیت هنری (موسیقی) سروش دارایی

متولد ۲۱/۱۱/۱۳۷۲ از شهر سمنان.

تحصیلات : کاردانی کامپیوتر (نرم افزار)-کارشناسی مدیریت بازرگانی.

تخصص و سوابق هنری : مدرس و نوازنده ساز تنبک و اودوُ.

شروع فعالیت هنری : درسال ۱۳۸۷ نزد اساتید داود دارایی-احمد امامی.

کلاسهای پیشرفته تنبک و اودوُ را در سال ۱۳۹۰ نزد استاد فربد یداللهی شروع کرده و تا به امروز از مطالب پربار ایشان بهره میبرد‌.

برگزاری کنسرت و اجراهای متعدد در غالب گروه و ارکستر در سالن های مختلف و صدا و سیمای استان سمنان از سال ۱۳۸۹.

از سال ۱۳۹۲ مشغول تدریس ساز تنبک و اودوُ در آموزشگاه ها و کانون پرورش فکری کودکان در شهر سمنان.

شرکت در مستر کلاس و کارگاه های اساتید بهمن رجبی-کامبیز گنجه ای-پژمان حدادی-فربد یداللهی.

هم اکنون افتخار شاگردی نزد استاد محمد شعبانی در ساز کونگا(پرکاشن) را دارد

روبرت بیگی جانی مدرس کیبورد و گیتار و آکاردئون

روبرت بیگی جانی متولد 1360 دیپلم حسابداری و کامپیوتر

از 12 سالگی ساز کیبورد رو شروع کرده و از سن 17 سالگی به صورت اصولی نزد استادان رافی رازمیک و استاد داریوش ویلن را یاد گرفت.

نزد آقای بهرنگ آزاده کمانچه به مدت کوتاه کار کرد.

نزد استاد وزریک منصوری آکاردئون را یاد گرفت.

17 سال سابقه تدریس به صورت خصوصی

و در خانه فرهنگ های بعثت و تلاش آهنگسازی کرده است.